Siyah Melek

duyduğun o saf matem elbet

sükunet ettiğin ana dek, zira

olan her şey onulmaz bir yara

içinde kaldı, şimdi yalnız seyret

diye akşam olmakta, güller

vehmettiğin sözlere dek

bir bir içe kapanmadan tek

o yeryüzünde bulunmayı sır

bilen ama bilmeyen göç etmeyi

çiçeği siyaha bulanmış nurdan

akan dalgın bir ırmak gibi

söyle, kendine doğru olman

 

niçin? akşamın sunduğu müdafaa

bir yabansıyı batmaya çağırdığında.

Print Friendly, PDF & Email
0
PAYLAŞ

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER